عسلویه؛ تمدن و تبعید

در غربتی که همه تمایل داریم به  خلوت خود فرو خزیم و کلاه خود را بچسبیم این سخنگاه می تواند موجب رفاقت و همگرایی شود و رفاقت نیرو می آفریند, نیرویی که میتواند به کار تبدیل شود و اعتلای سازمان نتیجه کار همگانی است. بیش از 200 بازدید در یک روز از این وبلاگ و دریافت چندین پیام الکترونیکی دلگرم کننده بود. کسی یا کسانی از این وبلاگ ناراحتند که از شفافیت بیزارند. قصد این وبلاگ تخریب چهره کسی نیست اما طبیعی است که حرکت زشت را باید تقبیح کرد. صنعت نفت یکی از سالمترین و پرافتخارترین صنایع کشور است و هیچ کس به خود اجازه نمی دهد که بخواهد این سیستم را تضعیف کند یا زیر سوال ببرد. مساله ناتوانی یا بدخواهی کسانی است که میهمان چند روزه این صنعت هستند. این وبلاگ به مثابه یک ابزار مدرن برای نهی از منکر است. منکراتی چون تبعیض, احجاف, حق کشی و هدر دادن سرمایه های انسانی و مالی ....

اگر کسی دلیل قانع کننده ای آورد که نبودن این وبلاگ به نفع سیستم و سازمان است حتما به ما بگوید آنرا تعطیل می کنیم. ایمیل ما: tashbaad@gmail.com

شکی نیست که اینجا منطقه ویژه است. بسیاری قواعدی که در کشور جاری است اینجا نادیده گرفته می شود مثل قوانین مالیاتی که اینجا یک جور دیگر است. اما به نظر شما قواعد اخلاقی و اداری هم می تواند نادیده گرفته شود؟ می بینید که شده است! در منطقه خیلی ویژه که ما روزگار می گذرانیم ادبیات برخی مدیران حتی طوری است که خیلی باید سعی کنیم در دوره استراحت حرفهای آنها جلوی همسر و فرزند تکرار نکنیم. یکی دو نمونه: یک مدیر ارشد سازمان در یک بازدید رسمی پیمانکار را مادر قحبه مینامد, در یک جلسه رسمی مدیر ارشد سازمان می گوید .... , در بازدید اجرای پروژه فلان مدیر به چاله ای که برای کاشت نهال کنده شده و ظاهراً کمی گشادتر از معمول است اشاره می کند و می گوید این چاله است یا ... ؟ ادب و  ادبیات ما استحاله می شود مثل روحیه خود ما و تازه این آغاز فاجعه است. عاقبت به خیر شویم در این تمدن و تبعید. آمین